Roaring Twenties
Boudoirfotografie
In de jaren ’70 van de vorige eeuw raakte ik geïnspireerd door het werk van een bevriende fotograaf. Hij maakte schitterende boudoirfoto’s. Fotografie is al sinds jonge leeftijd mijn ware passie. Ik experimenteerde met verschillende fotografische stijlen. Mijn boekenkast is vooral gevuld met boeken over fotografie en het werk van beroemde fotografen.
Experimenteren
De boudoirfoto’s van mijn collega-fotograaf motiveerden me om ook te experimenteren met bloemen, pauwen- en struisvogelveren, boa’s en tiara’s, uiteraard met geschikte (foto)modellen. In het begin waren dat vooral vriendinnen van me. Een paar jaar later investeerde ik in professionele fotomodellen. De bijdrage van de visagiste was daarbij cruciaal.
En toen was er AI
Vele jaren later, in 2024, heb ik wederom geprobeerd de stijl van de jaren 1920 te creëren, met de nadruk op sfeer en sensualiteit. Ditmaal met AI als startpunt. Ik was verbaasd over het oogstrelende resultaat. Hierbij moet opgemerkt worden dat mijn AI-beelden nadien met Photoshop zijn nabewerkt (post-productie) en aangepast.
Prompts
Mijn prompts, de tekstinvoer voor het AI-programma, zijn gedetailleerd en gevarieerd. Ik probeer die stijl van fotografie uit die periode na te bootsen. Van dupliceren is geen sprake.
Voorts moet opgemerkt worden dat ik veel AI-gegenereerde beelden afkeur en weggooi omdat er van alles niet aan klopt. Wat mij het meest stoort aan AI-foto’s van ‘de mens’, is dat ze min of meer verminkte mensen voorschotelen. Verminkte handen met te veel of te weinig vingers. Of drie armen. Dit probleem doet zich tevens voor bij de voeten: soms te veel benen en tenen. Of een niet-symmetrisch gezicht met vreemde ogen. Er valt binnen de AI-beeldcreatie nog veel te verbeteren.
Voortreffelijke gedetailleerdheid
Wat wel opvalt, is dat de weergave van luxe stoffen, juwelen en allerlei attributen en rekwisieten, voortreffelijk wordt weergegeven. Veel is uiteraard afhankelijk van de ingevoerde tekstopdracht: de prompt. Ik pas mijn prompt veelvuldig aan en herschrijf deze geregeld om uiteindelijk het gewenste resultaat te visualiseren. Waarbij het iedere keer weer een verrassing is welk beeld het AI-model. zoals DALL-E, na korte tijd op mijn computerscherm tovert. Ik blijf het ’toveren’ noemen en ben eraan verslaafd geraakt. De mens die samen met AI-technologie iets creëert!
Gezeur over auteursrechten AI
Ik word wel moe van al dat gezeur over het ‘stelen’ van andermans teksten en beelden. Van teksten kan ik mij nog wel iets voorstellen. AI gebruikt teksten die ze online zijn tegengekomen en waarmee het AI-tool wordt getraind en gevuld. Ik vraag mij echter af of dit ook met beelden zo gaat. AI slaat dus allerlei beelden op en aan de hand van de input/prompt van de gebruiker creëert AI een beeld en biedt dat aan de gebruiker aan. Ik zou meteen met AI stoppen wanneer ik een beeld krijg dat iemand anders heeft gemaakt én er dus sprake is van een duplicaat én plagiaat. Dat is voor mij onaanvaardbaar. Ik erger me aan het copy & paste-gedrag van mensen die mijn beelden gebruiken zonder daarvoor te betalen of ten minste nog aan naamsvermelding te doen.
Het auteursrecht is iets wat iedereen dient te respecteren.
Wat ik vooral interessant vind, is wie al die ‘gezichten’ zijn die ik dankzij AI op mijn beeldscherm krijg. Naar ik begrijp, zijn dit niet-bestaande mensen, maar samengestelde personen op basis van tienduizenden en tienduizenden gezichten in het AI-brein.
Dat is mijn gezicht!
Zou er een moment komen waarin over de hele wereld mensen reageren en roepen: ‘dat is mijn gezicht dat wordt gebruikt in die foto/video’? Zoals nu al auteurs en journalisten aangeven dat AI hun tekst heeft gestolen. Want ook dat moet niet kunnen gebeuren.
We staan nog maar aan het begin van wat met AI mogelijk is, en daarbij horen ook de problemen van deze nog jonge AI-technologie. Problemen die opgelost moeten worden.
Nu wil ik wat dieper ingaan op de boudoirfotografie en vertellen over mijn nieuwe serie werkstukken.
De jaren 1920-1930
De fotografie van de jaren 1920-1930, waaronder de zogeheten boudoirfoto’s, werd sterk beïnvloed door de culturele en sociale veranderingen van die tijd, zoals de ‘Roaring Twenties’ en een nieuwe kijk op sensualiteit. Deze periode kenmerkte zich door een grotere acceptatie van seksuele expressie en vrouwelijke individualiteit.
Boudoirfotografie reflecteerde deze veranderingen en combineerde sensualiteit, mode en artistieke expressie tot een nieuwe vorm van vrouwelijkheid. De beelden zijn zowel visueel aantrekkelijk als culturele documenten van de tijdgeest.
Boudoirfotografie in de jaren 1920-1930
De foto’s toonden dames in luxe stoffen en accessoires zoals boa’s, veren, en kralenkettingen, met een zachte verlichting voor een dromerige uitstraling. Vrouwen droegen vaak loszittende jurken die vrijheid en sensualiteit uitstralen. We zien veel bijna naakt waarbij het lichaam bedekt werd met boa’s en gedrapeerde stoffen. Veel van deze foto’s werden handmatig ingekleurd, waardoor ze een levendige uitstraling kregen. Luchtige poses en een intieme sfeer versterkten de allure.
De suffragettebeweging
De sociale veranderingen van de suffragettebeweging en de opkomst van de moderne vrouw leidden tot een vernieuwde visie op vrouwelijkheid en seksualiteit, wat zich weerspiegelde in boudoirfotografie.
Foto’s als geschenk
Boudoirfoto’s werden populaire privégeschenken, wat een nieuwe markt voor de fotostudio’s creëerde. Kunststromingen zoals het Surrealisme en Art Deco beïnvloedden de fotografie, waarbij men streefde naar een esthetiek die sensualiteit en artistieke creativiteit combineerde.
John Vijlbrief
Vijlbrief Collectie