John Vijlbrief en reisfotografie
Over reislust gesproken
Nadat John Vijlbrief in 1976 zijn bedrijf was gestart en hij omzet draaide, kon eindelijk een vurige wens van hem in vervulling gaan: Amerika bezoeken! In de loop der jaren heeft hij dat gevarieerde land regelmatig bezocht en vanuit alle hoeken leren kennen.
Europa of in Miami gaan wonen?
Voor allerlei opdrachten bezocht Vijlbrief meerdere Europese landen. Pas toen ontdekte hij de schoonheid van de landen die niet eens zo ver van Nederland verwijderd liggen. Ooit wilde hij in Miami gaan wonen… Hoe dat zo?
Martinair
Door een opdracht van Martinair kwam hij ooit in Florida terecht en was er meteen smoorverliefd op. Het heerlijke klimaat deed ook veel… en de parken van Disney en Universal Studio.
Hij zegt vaak tegen vrienden ‘ik had gewild dat ik toen voor Martinair naar Frankrijk of Italië was gestuurd! Dan had ik nu zeker in een van die landen woonachtig geweest. Niet dat ik Nederland niet mooi vind, wel te druk, vaak regenachtig en te koud…’
Garagebedrijf
De ouders van John waren niet bepaald reislustig. Verre van. John: ‘Moeder wilde wel graag reizen, maar pa helaas niet. Die had een garagebedrijf en wilde daar het liefst zo dichtbij mogelijk in de buurt blijven… Gelukkig heb ik mijn moeder nog vaak mee op reis genomen om ‘de reisschade’ in te halen. Het zijn mooie herinneringen.’
Aandacht voor Europa
Het bedrijf Vijlbrief Media liep decennia lang uitstekend. Ook dat belette John meer tijd uit te trekken voor reizen door Europa. Min of meer door de economische crisis van rond 2008/2010 en de opdrachten voor audiovisuele projecten die toen sterk terugliepen, vond John de tijd om door Europa te reizen. Hij heeft dit nooit als vakantie gezien, maar ‘als een plezierige vorm van werken en met je vak bezig zijn.’
Road Trips
Zo ontstonden zijn Road Trip (digitale) boeken, sterk gericht op de fotografie van een bepaalde streek/land. Of thema. Zoals Vincent van Gogh. Onder ‘boekuitgaven’ op deze website meer informatie hierover.
Kastelen en Frankrijk
John: ‘Onderstaand treft u recent fotomateriaal aan, onder meer van een château in Frankrijk. In die periode bezocht ik meerdere beroemde kastelen. Ik had ergens ook iets gelezen over een oud, vervallen kasteel dat een bezoek waard zou zijn. Na een lange autorit over Franse binnenwegen waar je niet hard mag rijden (er staan flitsers), bereikte ik het kasteel. Er waren geen bezoekers. Achteraf bleek dat iemand uit de familie van de eigenaar mij had binnengelaten. Ik was zo onder de indruk van het versleten interieur dat ik er uren bleef fotograferen. Ook de omliggende gebouwen. Op enig moment kwam er iemand naar me toe en vroeg of ik een beroepsfotograaf was, omdat ik zo lang aan het fotograferen was. Die vraag beantwoordde ik bevestigend en liet haar enkele foto’s op de achterwand van mijn fotocamera zien. Ze vroeg of ik de beelden aan haar moeder wilde tonen. Achter het kasteel staat een woonhuis, verscholen achter bomen en ongesnoeid struikgewas. De familie zat uitgebreid te lunchen aan een lange tafel, zoals je dat vaak in films ziet. Verschillende mensen bekeken de foto’s en we maakten afspraken over het gebruik ervan.
Ik kon het niet laten om met mijn fotomateriaal nog wat spookachtigs te doen…. De fotoshoot is overigens zeer serieus en enkele foto’s ziet u hieronder.